kabe
kabi
kabz
kaca
kace
kaci
kacu
kadi
kadm
kadr
kadź
kaem
kaes
kagu
kaid
kaik
kaja
kaki
kala
kalą
kale
kalę
kali
kalk
kall
kalo
kalp
kału
kały
kama
kamą
kamę
kami
kamo
kamy
kana
kaną
kand
kanę
kani
kann
kano
kant
kanu
kanw
kany
kaon
kapa
kapą
kapę
kapo
kapp
kaps
kapu
kapy
kara
karą
karb
karc
karć
kard
kare
karę
kari
kark
karm
karo
karp
kart
karu
kary
karz
kasa
kasą
kasb
kasę
kash
kask
kaso
kast
kasy
kasz
kata
katą
katę
kato
katt
katu
katy
kawa
kawą
kawć
kawę
kawi
kawo
kawy
kazb
kazi
kaźń
każą
każe
każę
kąsa
kąta
kąty
kecz
kega
kegą
kegę
kegi
kego
kegu
keja
keją
keje
keję
kejo
keki
keks
keku
kele
keli
kelp
kelt
kelu
kemu
kemy
kent
kepi
keru
kery
keta
ketą
ketę
keto
ketu
kety
kędy
kępa
kępą
kępę
kępo
kępy
kęsa
kęsy
khat
kiat
kica
kice
kich
kici
kicu
kicz
kida
kieł
kiep
kier
kies
kija
kije
kiju
kiks
kila
kile
kilo
kilt
kilu
kiła
kiłą
kiłę
kiło
kiły
kima
kimą
kimę
kimo
kimś
kimy
kina
kiną
kinę
king
kino
kinu
kiny
kiom
kipa
kipą
kipę
kipi
kipo
kipu
kipy
kirk
kiru
kiry
kisi
kisł
kiss
kisz
kiść
kita
kitą
kitę
kito
kitu
kity
kiur
kiwa
kiwi
kizi
klag
klak
klan
klap
klar
klas
klat
kląć
klął
kląż
kleć
klei
klej
klem
kleń
klep
kler
klęć
klęk
klęp
klif
klik
klim
klin
klip
klit
klną
klnę
kloc
klon
klop
klot
klub
kluć
kluj
kluk
kluł
klup
kluz
kład
kłak
kłam
kłap
kłąb
kłem
kłęb
kłęk
kłoć
kłom
kłoń
kłos
kłoś
kłóć
kłód
kłów
kłuć
kłuj
kłuł
kłus
kmin
knag
knel
kneź
knoć
knot
knuć
knuj
knuł
knur
knut
knyp
koan
kobo
kobr
kobz
koca
kocą
koce
kocę
koci
kocu
kocz
koda
kodą
kodę
kodo
kodu
kody
koel
koga
kogą
kogę
kogg
kogi
kogo
kogu
koić
koił
koja
koją
koje
koję
kojo
koka
koką
kokę
koki
koko
koks
koku
kola
kolą
kolb
kole
kolę
koli
kolo
kolt
kolu
koła
koło
kołu
koły
koma
komą
komę
komi
komo
komp
komu
komy
komż
kona
kong
koni
kont
kopa
kopą
kopć
kopę
kopi
kopn
kopo
kopr
kopy
kora
korą
korb
korć
kord
kore
korę
koro
kors
kort
kory
korz
kosa
kosą
kose
kosę
kosi
koso
kosy
kosz
kośb
kość
kota
kotą
kotę
koto
kotu
koty
koza
kozą
kozę
kozi
kozo
kozy
kóbr
kórz
kpem
kpią
kpić
kpie
kpię
kpij
kpił
kpin
kpom
kpów
krab
kraj
kram
kran
kras
kraś
krat
krąg
krąp
krąż
kred
krem
krep
kres
kret
krew
krez
kręć
kręg
kręt
kris
kroć
kroi
krok
krom
kron
krop
kros
krój
król
krów
kruk
krup
kruż
krwi
kryć
kryg
kryj
kryl
krył
kryp
kryz
krza
krze
krzu
kser
ksyk
ksyw
ktoś
któż
kubb
kubu
kuby
kuca
kuce
kuch
kuci
kucu
kudu
kufa
kufą
kufę
kuff
kufi
kufo
kuft
kufy
kują
kuje
kuję
kuka
kuki
kuks
kuku
kula
kulą
kule
kulę
kuli
kulm
kulo
kult
kuła
kuło
kuły
kuma
kumą
kumć
kumę
kumo
kumy
kuna
kuną
kunę
kuni
kuno
kuny
kupa
kupą
kupę
kupi
kupn
kupo
kupy
kura
kurą
kurę
kuro
kurp
kurs
kurt
kuru
kurw
kury
kurz
kusa
kusą
kuse
kusi
kuso
kusy
kusz
kuta
kutą
kute
kuto
kutw
kuty
kuzu
kwag
kwak
kwap
kwas
kwaś
kweb
kwef
kwęk
kwic
kwik
kwil
kwit
kwiz
kwoc
kwok
kwot
kyat
kysz
To już wszystkie czteroliterówki na K. W sumie znaleźliśmy tyle takich 4-literowych słów zaczynających się na literę "K": 549.
K jest jedenastą literą alfabetu łacińskiego i czternastą literą alfabetu polskiego.
W języku polskim oznacza spółgłoskę zwartą miękkopodniebienną bezdźwięczną. Pochodzi od litery alfabetu fenickiego kaph, za pośrednictwem litery alfabetu greckiego kappa i alfabetu etruskiego.
Alfabet to najpopularniejszy system zapisywania mowy, którego nazwa pochodzi od starogreckich nazw pierwszych liter alfabetu: alfa i beta.
Jest to fonetyczny system pisma, w którym każdy znak (zwany literą) odpowiada zasadniczo jednemu dźwiękowi – głosce (samogłosce lub spółgłosce).
W tym rozumieniu alfabety są różne, gdy ich zasadnicze zestawy liter różnią się krojem pomiędzy sobą, np. alfabet grecki, alfabet łaciński i
alfabet cyrylicki są różne, a alfabet polski i alfabet niemiecki są tylko wariantami alfabetu łacińskiego. To rozumienie terminu "alfabet"
jest równoznaczne z terminem "pismo" (np. pismo łacińskie = alfabet łaciński). W takim rozumieniu alfabet odróżnia się zarówno od pism
niefonetycznych (ideograficznych lub mieszanych), jak i od innych typów pism fonetycznych (jak: abdżad, abugida i sylabariusz).
Te pozostałe rodzaje pism fonetycznych, również niekiedy bywają nazywane alfabetami, co nie jest całkiem poprawne. Alfabetem na przykład nie jest pismo
ideograficzne lub pismo złożone, (np. pismo chińskie, czy też hieroglify) ani pismo sylabyczne (np. pismo japońskie).
Alfabety dzielą się na:
Alfabety dzielą się też na dwuszeregowe i jednoszeregowe, ze względu na to, czy posiadają systemy małych i wielkich liter (np. alfabet łaciński, grecki,
cyrylicki i ormiański) czy też tylko jeden system liter (np. alfabet gruziński, koreański, syryjski, koptyjski, gocki, runiczny i inne alfabety historyczne, dziś martwe).
Alfabet narodowy to zestaw liter i innych, uzupełniających znaków pisma, używany dla danego języka lub narodu, ułożony w tradycyjnym, ustalonym porządku.
W tym rozumieniu alfabety są różne, choć stanowią warianty narodowe tego samego pisma alfabetycznego, gdy posiadają własne, odrębne znaki, np. alfabet
polski różni się od alfabetu niemieckiego, gdyż (zasadniczo) nie używa liter v i q, oraz wcale nie używa liter ä, ö i ß, a za to używa liter ą, ł i ź,
których nie używa alfabet niemiecki. Natomiast alfabet angielski nie różni się od poklasycznego alfabetu łacińskiego, gdyż (zasadniczo) używa tylko tych samych 26 liter.
W tym sensie mówi się, że alfabety to zamknięte systemy pisma – liczba występujących w nich znaków zmienia się bardzo rzadko, a zmiany (dodanie znaków,
usunięcie znaków) prowadzą do powstania nowego alfabetu. Z licznymi alfabetami narodowymi mamy do czynienia przede wszystkim w przypadku pisma łacińskiego i pisma cyrylickiego (cyrylicy).
Podobnie terminem "alfabet" określa się inne sposoby przekazywania informacji na odległość, nie będące systemami pisma:
Alfabet polski, zwany dawniej: abecadło to alfabet używany do zapisu języka polskiego. Oparty jest on na alfabecie łacińskim i składa się obecnie z 32 liter (dużych i małych), w tym z sześciu liter ze znakami diaktrycznymi - czyli tak zwanych "polskich liter" używanych wyłacznie w języku polskim.
a ą b c ć d e ę f g h i j k l ł m n ń o ó p r s ś t u w y z ź ż
A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P R S Ś T U W Y Z Ź Ż
Oficjalnie litery z alfabetu łacińskiego: Q, V i X nie są zaliczane do liter polskiego alfabetu, gdyż w polskim słowotwórstwie nie ma potrzeby ich stosowania. Występują one tylko w wyrazach pochodzenia obcego, czyli zapożyczonych. Rada Języka Polskiego uzasadnia, iż brzmienie wszystkich, nawet nowo wymyślanych, wyrazów w języku polskim da się zapisać zgodnie z regułami polskiej ortografii tylko za pomocą 32 liter, bez użycia liter X, V i Q. Niemniej, te trzy łacińskie litery towarzyszą językowi polskiemu w wyrazach obcych i obcojęzycznych, przekształcając się zazwyczaj w litery polskiego alfabetu w miarę powszednienia stosowania wyrazów zawierających te litery.
Ciekawostka: Zdanie "Mężny bądź, chroń pułk twój i sześć flag." zawiera wszystkie litery polskiego alfabetu, każdą dokładnie raz.
Poniżej zaprezentowano statystyczną, procentową częstotliwość występowania poszczególnych liter w języku polskim:
a | ą | b | c | ć | d | e |
8,91% | 0,99% | 1,47% | 3,96% | 0,40% | 3,25% | 7,66% |
ę | f | g | h | i | j | k |
1,11% | 0,30% | 1,42% | 1,08% | 8,21% | 2,28% | 3,51% |
l | ł | m | n | ń | o | ó |
2,10% | 1,82% | 2,80% | 5,52% | 0,20% | 7,75% | 0,85% |
p | q | r | s | ś | t | u |
3,13% | 0,14% | 4,69% | 4,32% | 0,66% | 3,98% | 2,50% |
v | w | x | y | z | ź | ż |
0,04% | 4,65% | 0,02% | 3,76% | 5,64% | 0,06% | 0,83% |
Jak widać z zestawienia, najczęściej używaną literą w języku polskim jest litera "a", natomiast najrzadszą jest litera "x".
Opracownie własne na podstawie materiałów w:
http://pl.wikipedia.org